انتشارات بین المللی ماهر پژوهش‌های رفتاری و بالینی در روانشناسی معاصر 2 پیاپی 3 1404 01 01 Exploring the Psychological Components of Avoidant Behaviors in Individuals with Social Anxiety Disorder واکاوی مؤلفه‌های روان‌شناختی رفتارهای اجتنابی در افراد مبتلا به اضطراب اجتماعی 1 13 10.61838/984566 FA کامران سلطانی گروه مشاوره خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران زینب شریفی گروه روان‌شناسی بالینی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. Journal Article 1403 10 14 <p>This study aimed to explore the psychological components of avoidant behaviors among individuals with social anxiety disorder. This qualitative study was conducted using thematic analysis. The participants were 21 individuals with social anxiety disorder living in Tehran, selected through purposive sampling with attention to variation in gender, age, educational level, and severity of social anxiety experiences. Data were collected through semi-structured interviews and sampling continued until theoretical saturation was reached. Saturation occurred at the eighteenth interview, and three additional interviews were conducted to ensure thematic stability. After obtaining informed consent, interviews were audio-recorded, transcribed verbatim, and organized using NVivo software. Data analysis followed the stages of thematic analysis, including familiarization with the data, initial coding, theme development, theme review, theme definition and naming, and final report writing. The analysis led to the identification of five main themes: perceived threat of social evaluation, bodily sensitivity and fear of visible anxiety symptoms, safety behaviors and impression management, situational avoidance and restriction of social roles, and anticipatory and post-event rumination. The findings indicated that avoidance in social anxiety is not merely behavioral withdrawal; rather, it is a multilayered process involving anticipated shame, bodily control, concealment of anxiety, restricted exposure, and repetitive mental review of social experiences. Participants described avoidance as relieving in the short term but as a factor that intensified self-doubt, interpersonal restriction, and fear of judgment over time. Avoidant behaviors in individuals with social anxiety disorder result from the interaction of threat-oriented cognitions, bodily self-monitoring, safety behaviors, and ruminative processing. The findings suggest that clinical interventions should address not only gradual exposure but also the reduction of safety behaviors, modification of beliefs about social judgment, increased tolerance of visible anxiety symptoms, and reconstruction of post-event interpretations.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف واکاوی مؤلفه‌های روان‌شناختی رفتارهای اجتنابی در افراد مبتلا به اضطراب اجتماعی انجام شد. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون انجام شد. مشارکت‌کنندگان شامل ۲۱ فرد مبتلا به اضطراب اجتماعی ساکن شهر تهران بودند که به‌صورت هدفمند و با رعایت اصل تنوع در جنسیت، سن، وضعیت تحصیلی و تجربه شدت اضطراب اجتماعی انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته گردآوری شد و روند نمونه‌گیری تا دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت؛ اشباع در مصاحبه هجدهم حاصل شد و سه مصاحبه تکمیلی برای اطمینان از پایداری مضامین انجام گرفت. مصاحبه‌ها پس از اخذ رضایت آگاهانه، ضبط، پیاده‌سازی و در نرم‌افزار NVivo سازمان‌دهی شدند. تحلیل داده‌ها بر اساس مراحل تحلیل مضمون شامل آشنایی با داده‌ها، کدگذاری اولیه، جست‌وجوی مضامین، بازبینی مضامین، نام‌گذاری مضامین و تدوین گزارش نهایی انجام شد. تحلیل داده‌ها به شناسایی پنج مضمون اصلی منجر شد: تهدید ادراک‌شده ارزیابی اجتماعی، حساسیت بدنی و ترس از آشکار شدن نشانه‌ها، رفتارهای ایمنی و مدیریت برداشت، اجتناب موقعیتی و محدودسازی نقش اجتماعی، و نشخوار پیشا/پسارویدادی. یافته‌ها نشان داد که اجتناب در اضطراب اجتماعی صرفاً کناره‌گیری رفتاری نیست، بلکه در قالب فرایندی چندلایه از پیش‌بینی شرم، کنترل بدن، پنهان‌سازی اضطراب، محدودسازی مواجهه و بازبینی ذهنی تجربه‌های اجتماعی عمل می‌کند. مشارکت‌کنندگان اجتناب را در کوتاه‌مدت آرامش‌بخش اما در بلندمدت عامل کاهش اعتمادبه‌نفس، محدودیت ارتباطی و تشدید ترس از قضاوت توصیف کردند. رفتارهای اجتنابی در افراد مبتلا به اضطراب اجتماعی برآیند تعامل میان شناخت‌های تهدیدمحور، خودنظارتی بدنی، رفتارهای ایمنی و پردازش‌های نشخواری است. نتایج نشان می‌دهد که مداخلات بالینی باید علاوه بر مواجهه تدریجی، بر کاهش رفتارهای ایمنی، اصلاح باورهای مربوط به قضاوت اجتماعی، افزایش تحمل آشکار شدن نشانه‌های اضطراب و بازسازی تجربه‌های پسارویدادی تمرکز کنند.</p> https://journalbcscp.com/index.php/bcscp/article/download/2/2