انتشارات بین المللی ماهر پژوهش‌های رفتاری و بالینی در روانشناسی معاصر 1 پیاپی 2 1403 10 01 Identifying the Factors Shaping Psychological Burnout Among Novice Therapists شناسایی عوامل شکل‌دهنده فرسودگی روانی در درمانگران تازه‌کار 51 62 FA نیما یوسفی گروه روان‌شناسی بالینی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران عاطفه نجفی گروه روان‌شناسی بالینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 1403 08 04 <p>This study aimed to identify the factors shaping psychological burnout among novice therapists in Tehran. This qualitative study was conducted using thematic analysis. The participants were 19 novice therapists working in counseling centers, psychotherapy clinics, and mental health service settings in Tehran. They were selected through purposive criterion-based sampling. Inclusion criteria consisted of holding at least a master’s degree in psychology or counseling, having less than five years of clinical practice, direct experience in providing psychotherapy, and willingness to participate in the study. Data were collected through individual semi-structured interviews. Interviews continued until theoretical saturation was reached; initial saturation occurred at the sixteenth interview, and three additional interviews were conducted to confirm data adequacy. All interviews were transcribed verbatim and analyzed using NVivo software. The analysis followed the main phases of thematic analysis, including familiarization with the data, initial coding, theme searching, theme reviewing, defining and naming themes, and producing the final analytic report. Data analysis led to the identification of four main categories: “professional role pressure and ambiguity of therapist identity,” “emotional erosion caused by continuous exposure to clients’ suffering,” “organizational insecurity and weak professional support,” and “disturbance in self-care boundaries and personal life.” Participants described psychological burnout not merely as work-related fatigue, but as a gradual process shaped by performance anxiety, doubts about therapeutic competence, post-session rumination, professional loneliness, financial pressure, insufficient supervision, and difficulty separating personal life from therapeutic work. The findings indicated that psychological burnout among novice therapists is a multidimensional and context-dependent phenomenon emerging from the interaction of individual, emotional, professional, and organizational factors. Strengthening supportive clinical supervision, training therapists in emotional regulation, managing caseloads, developing peer-support networks, and institutionalizing self-care practices may reduce the risk of burnout during the early years of therapeutic practice.</p> <p>هدف پژوهش حاضر شناسایی عوامل شکل‌دهنده فرسودگی روانی در درمانگران تازه‌کار شهر تهران بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون انجام شد. مشارکت‌کنندگان شامل ۱۹ درمانگر تازه‌کار شاغل در مراکز مشاوره، کلینیک‌های روان‌شناسی و مراکز خدمات روان‌درمانی شهر تهران بودند که با نمونه‌گیری هدفمند و معیارمحور انتخاب شدند. معیار ورود شامل داشتن مدرک کارشناسی ارشد یا بالاتر در روان‌شناسی یا مشاوره، داشتن کمتر از پنج سال سابقه فعالیت درمانی، تجربه مستقیم ارائه خدمات روان‌درمانی، و تمایل به مشارکت آگاهانه در پژوهش بود. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته فردی گردآوری شد. مصاحبه‌ها تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت؛ اشباع اولیه در مصاحبه شانزدهم حاصل شد و سه مصاحبه بعدی برای اطمینان از کفایت داده‌ها انجام گرفت. داده‌ها پس از پیاده‌سازی کامل، با استفاده از نرم‌افزار NVivo و بر اساس مراحل تحلیل مضمون شامل آشنایی با داده‌ها، کدگذاری اولیه، جست‌وجوی مضامین، بازبینی مضامین، نام‌گذاری مضامین و تدوین گزارش نهایی تحلیل شدند. تحلیل داده‌ها به شناسایی چهار مقوله اصلی منجر شد: «فشار نقش حرفه‌ای و ابهام هویت درمانگری»، «فرسایش هیجانی ناشی از مواجهه مداوم با رنج مراجعان»، «ناایمنی سازمانی و ضعف حمایت حرفه‌ای»، و «اختلال در مرزهای خودمراقبتی و زندگی شخصی». مشارکت‌کنندگان فرسودگی روانی را نه صرفاً خستگی کاری، بلکه فرایندی تدریجی توصیف کردند که با اضطراب عملکرد، تردید نسبت به کفایت درمانی، درگیری ذهنی پس از جلسات، احساس تنهایی حرفه‌ای، فشار اقتصادی، سوپرویژن ناکافی، و ناتوانی در جداسازی زندگی شخصی از کار درمانی شکل می‌گیرد. یافته‌ها نشان داد فرسودگی روانی در درمانگران تازه‌کار پدیده‌ای چندبعدی و زمینه‌مند است که از تعامل عوامل فردی، هیجانی، حرفه‌ای و سازمانی پدید می‌آید. تقویت سوپرویژن حمایتی، آموزش مهارت‌های تنظیم هیجان درمانگر، مدیریت حجم مراجعان، ایجاد شبکه‌های همتای حرفه‌ای و نهادینه‌سازی خودمراقبتی می‌تواند به کاهش خطر فرسودگی در سال‌های آغازین فعالیت درمانی کمک کند.</p> https://journalbcscp.com/index.php/bcscp/article/download/24/24