انتشارات بین المللی ماهر پژوهش‌های رفتاری و بالینی در روانشناسی معاصر 2 پیاپی 6 1404 10 01 A Thematic Analysis of the Experience of Fear of Judgment Among Digital Content Creators in Cyberspace واکاوی مؤلفه‌های شخصیتی افراد دارای رفتارهای خودتخریب‌گرانه 1 12 FA کیمیا شریفیان گروه روان‌شناسی شناختی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران حسام غفاریان گروه مشاوره خانواده، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. یگانه عزیزیان گروه روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Journal Article 1404 05 01 <p class="ABSTRACT">This study aimed to explore the personality components of individuals with self-destructive behaviors, with particular attention to emotional, cognitive, and interpersonal patterns that maintain such behaviors. This qualitative study was conducted using thematic analysis. The participants were 21 individuals aged 18 to 35 years living in Tehran who reported repeated experiences of self-destructive behaviors at psychological, relational, or behavioral levels. Purposeful sampling was used to ensure variation in gender, age, marital status, and educational level, and recruitment continued until theoretical saturation was achieved. Data were collected only through individual semi-structured interviews. Each interview lasted between 45 and 75 minutes. After obtaining informed consent, the interviews were audio-recorded, transcribed verbatim, and prepared for analysis. Data were analyzed using NVivo software and the six phases of thematic analysis, including familiarization with the data, initial coding, searching for themes, reviewing themes, defining and naming themes, and producing the final report. Data analysis led to the identification of five main categories: emotional instability and negative urgency, fragile self-worth and self-punitive shame, impulsivity and poor behavioral inhibition, insecure attachment and rejection sensitivity, and cognitive self-sabotage based on failure-oriented beliefs. Participants described self-destructive behaviors not merely as conscious choices, but as rapid, emotion-driven, and sometimes self-punitive responses to psychological pressure, feelings of worthlessness, fear of abandonment, and difficulties in emotion regulation. The findings indicated that self-destructive behaviors among the participants emerged from the interaction of several personality and psychological components. Emotional instability, chronic shame, impulsivity, interpersonal sensitivity, and failure-oriented schemas played central roles in the formation and maintenance of these patterns. Therefore, effective psychological interventions should go beyond behavioral suppression and focus on emotion regulation, reconstruction of self-worth, shame reduction, distress tolerance, and modification of insecure interpersonal patterns.</p> <p>هدف پژوهش حاضر واکاوی مؤلفه‌های شخصیتی افراد دارای رفتارهای خودتخریب‌گرانه با تمرکز بر الگوهای هیجانی، شناختی و بین‌فردی مؤثر بر تداوم این رفتارها بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون انجام شد. مشارکت‌کنندگان شامل ۲۱ نفر از افراد ۱۸ تا ۳۵ ساله ساکن شهر تهران بودند که تجربه تکرارشونده رفتارهای خودتخریب‌گرانه در سطح روان‌شناختی، ارتباطی یا رفتاری داشتند. نمونه‌گیری به شیوه هدفمند و با رعایت تنوع در جنسیت، سن، وضعیت تأهل و سطح تحصیلات انجام شد و فرایند جذب مشارکت‌کنندگان تا دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت. داده‌ها فقط از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته فردی گردآوری شدند. مدت هر مصاحبه بین ۴۵ تا ۷۵ دقیقه بود و همه مصاحبه‌ها پس از اخذ رضایت آگاهانه، ضبط، پیاده‌سازی و برای تحلیل آماده شدند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار NVivo و بر اساس مراحل تحلیل مضمون شامل آشنایی با داده‌ها، کدگذاری اولیه، جست‌وجوی مضمون‌ها، بازبینی مضمون‌ها، نام‌گذاری مضمون‌ها و گزارش نهایی تحلیل شدند. تحلیل داده‌ها به استخراج پنج مقوله اصلی منجر شد: بی‌ثباتی هیجانی و فوریت منفی، خودارزشمندی شکننده و شرم خودتنبیه‌گر، تکانشگری و ضعف مهار رفتاری، الگوی دلبستگی ناایمن و حساسیت به طرد، و خودخرابکاری شناختی مبتنی بر شکست‌باوری. مشارکت‌کنندگان رفتارهای خودتخریب‌گرانه را نه صرفاً انتخاب‌هایی آگاهانه، بلکه پاسخ‌هایی سریع، هیجان‌محور و گاه خودتنبیه‌گر به فشار روانی، احساس بی‌ارزشی، ترس از رهاشدگی و ناتوانی در تنظیم هیجان توصیف کردند. یافته‌ها نشان دادند که رفتارهای خودتخریب‌گرانه در افراد مورد مطالعه از تعامل چند مؤلفه شخصیتی و روان‌شناختی شکل می‌گیرد؛ به‌ویژه بی‌ثباتی هیجانی، شرم مزمن، تکانشگری، حساسیت بین‌فردی و طرحواره‌های شکست‌محور نقش محوری در شکل‌گیری و تداوم این الگوها دارند. بنابراین، مداخلات روان‌شناختی مؤثر باید به جای تمرکز صرف بر حذف رفتار، بر تقویت تنظیم هیجان، بازسازی خودارزشمندی، کاهش شرم، افزایش تحمل پریشانی و اصلاح الگوهای ارتباطی ناایمن متمرکز شوند.</p> https://journalbcscp.com/index.php/bcscp/article/download/39/36